Irene in Congo

Sinds september 2009 woon en werk ik in Lubumbashi, DRC. Ik werk met de terugkerende vluchtelingen (gevlucht naar Zambia en Tanzania) en probeer er voor te zorgen dat zij kunnen reintegreren in de Congolese samenleving in het algemeen en in het noord-oosten van Katanga in het bijzonder. Hieronder kun je lezen wat ik meemaak.

woensdag 11 februari 2009

wonen met een non

Sinds kort is de Spaanse zuster Carme de nationale directrice van JRS Byumba. Een grote verandering. Zuster Irene was tot nog toe nationaal directrice en meeste mensen weten hoe goed ik met haar over weg kon. Ook al blijft ze in de regio (ze gaat naar Goma) ik ga haar missen! Irene is iemand die altijd voor me klaar stond, mijn sterktes maar ook zwaktes ziet en achter mij en het werk dat ik doe sta. Zeker dit jaar is dat erg belangrijk geweest omdat ik dat bij anderen niet altijd zo ervoer en aan mijn eigen kunnen ben gaan twijfelen. Ik heb veel van haar geleerd, over onderwijs, mensen motiveren. Heb helaas ook samen met haar mensen moeten ontslaan, VRESELIJK maar wel erg leerzaam. Alhoewel ik had haar gisteren aan de telefoon en haar enige wijze raad was vertrouw Francois nooit! Je mag al het anderen vergeten zolang je dat maar onthoudt.. wees aardig tegen hem maar vertrouw hem niet.

Gelukkig lijkt Carme ook iemand te zijn van wie ik veel kan leren. Ze heeft een erg lange ervaring in het onderwijs. Is iemand die van aanpakken houdt, niet moeilijk doet, oplossingen ziet en geen problemen. Een vrouw naar mijn hart.

De grootste verandering is niet dat zuster Irene weg gaat (want uiteindelijk zag ik haar niet zo vaak omdat ze 4 uur weg woont) de grootste verandering is dat Carme in Byumba woont en werkt. Haar wind waait al door het kantoor en dat geeft energie. We zijn niet langer met z’n tweetjes thuis maar met z’n drieën. Opnieuw aan elkaar wennen en verbaasd op kijken als de yoghurt op is (dat eet Don toch niet? Oh ja Carme is er nu ook..) en gelukkig kijken als er nog warm water is als ik wil douchen omdat Carme zo vroeg opstaat en dan gelijk de douche inplugged. De sfeer in huis is veranderd, verbeterd. Met z’n drieën wonen is makkelijker dan met z’n tweeën.

Ik zit vaker in de woonkamer te kletsen. Erg grappig was dat we een gesprek hadden over alcohol en mannen. Ik vertelde dat mijn drie laatste ex-vriendjes geen alcohol dronken (hoe kies ik ze uit…). OH heb je drie vriendjes gehad? Ehm.. ja heb geloof ik drie serieuze exen maar daar tel ik de laatste non-alcohol drinker niet in mee. Hoe reageer je daar dan op als het uit is?

Tja daar komt het zuster gedeelte van zuster Carme om de hoek.. die heeft daar natuurlijk geen ervaring mee. Voordat ik was uitgedacht hoe ik hier nou op moest reageren vertelde ze over haar nicht die er zo overstuur van kan zijn als het uitgaat met haar vriend. Tja ik kan ook een behoorlijke drama Queen zijn.

Voor het eerst dat ik met een non in huis woon. Zat er laatst over na te denken ik denk dat ik voordat ik naar Rwanda ging geen enkele zuster kende.. Hoe anders is dat nu.

PS zie vorige blog voor foto van Carme aan het dansen.. ik zei al vrouw naar m’n hart ;)

donderdag 5 februari 2009

Personeels feest


Brochettes en bananen (Ibitoke)

Plezier!


Salsa les


Nieuwe nationaal directrice leert traditionele Rwandese dans



maandag 2 februari 2009

Nieuw Telefoonnummer

MTN heeft z'n nummers aangepast om binnne het internationale te passen, of zo.



M'n nummer is nu veranderd naar +250 78 327 11 00



Of terwijl om vanuit NL naar mij te bellen moet je de eerste nul weghalen en er 78 voor in de plaats zetten. Kwam er gisteren achter omdat ik opeens niemand meer kon bellen. Fijne communicatie!



Qua onrusten, het is nu weer rustig. Er is vrij hard op gereageerd vanuit de overheid omdat illegale manifestaties niet worden geaccepteerd. Het kamp werd afgesloten en niemand mocht er nog in of uit. Zondag was de heftigste dag, dinsdag sudderde het nog wat na en woensdag hebben we de scholen weer opengegooid.



Donderdag was ik in het kamp en alles was rustig.



Ik schrijf snel een wat uitgebreidere blog van alles veranderd. Zo is er een nieuwe nationale directrice in byumba.. drie vrouwen op kantoor en in huis, als dat maar goed gaat :) Maar dat dus volgende keer.



xx

Irene

zondag 25 januari 2009

Onrusten in het kamp

Ik neem aan dat het nieuws in Nederland ook is doorgedrongen. Vorige week is het Rwandese leger op verzoek van Kinshasa Congo in gegaan. Het zou zijn om de FDLR (Hutu-milities) op te pakken maar ze gingen de verkeerde kant op om ze op te pakken.. Raar raar. Tot dat bleek dat hun eigenlijk doel was om Nkunda op te pakken. Hij donderdagavond op gepakt. In congo is vol blijdschap gereageerd op dit nieuws. Ook vanuit Europa kreeg ik blije berichten.

De laatste tijd is Kagame (president Rwanda) er van beschuldigd nauwe banden met Nkunda te hebben en daarmee het conflict in oost-Congo te verergeren. Koenders heeft laatst (EINDELIJK) een deel van de bilaterale hulp met Rwanda stop gezet hierom.

Zou het tij nu gekeerd zijn? Is Rwanda eindelijk die banden aan het stoppen? Het zou zo kunnen zijn. De geruchten dat het een strategische zet is zijn echter veelvuldig. Kagame zou weer een nieuwe facade willen opwerpen. Kan niet buiten het OS geld dat steeds meer landen terugtrokken, zou daarom deze grote daad doen. Sinds een paar weken is er een alternatieve leider opgestaan die het leiderschap betwiste met Nkunda. Nkunda erkende de nieuwe man niet maar Rwanda zou zijn vertrouwen in Nkunda hebben verloren.. Tja hoe het echt zit zullen we nooit weten.

Hoewel veel mensen blij zijn, zijn de vluchtelingen dat natuurlijk niet. Nkunda is hun grote voorbeeld. Gisteren zijn er rellen en protestacties in het kamp uitgebroken. Protesten mogen alleen worden gehouden als er toestemming is van de burgemeester. Die was er niet. De politie en het leger zijn het kamp in gegaan om een einde te maken aan de protestacties. Dit heeft tot geweld geleid. In Kibuye is er een vluchteling neergeschoten, bij ons zijn er zelfs naar de belangrijkste man van de politie stenen gegooid. Vluchtelingen mochten het kamp gisteren middag niet meer uit, maar de rust leek redelijk weer gekeerd.
Vandaag willen ze echter weer door gaan met protesteren. En dan nemen ze er voor het gemak ook even een protest actie tegen JRS bij.

We hebben een project stil gezet wegens fondsen tekort, de crisis heeft ook hier z’n effecten. Uiteraard zijn mensen teleurgesteld maar ze zijn ook boos. Vele brieven zijn al rond gegaan, waarin wij worden beschuldigd van van alles en nog wat. Dat wij geloven dat er diamanten in het kamp zijn. Dat wij bewust vluchtelingen dom willen houden en opleiden voor lagere banen. Dat het centre de promotion dat ik coordineer koloniaal onderwijs is, etc. etc. Er gingen geruchten rond dat er acties zouden komen en dreigementen dat ze mij en Don wilden stenigen. Vooral dat laatste lijkt een loos dreigement.
We nemen echter het zekere voor het onzekere. Vandaag gaat geen van onze staf het kamp in en hebben we alle deuren gesloten. We hebben zo een nood-coordinatie vergadering met de andere NGO’s. Afhankelijk van de uitkomsten daarvan kunnen we onze projecten weer opengooien vandaag of niet. Maar ik ga vandaag zeker het kamp niet in. En komende week zorg ik dat er zeker een auto standby is als ik het kamp in ga. Just in case.

Jammer dat ik niet gewoon blij kan zijn met het nieuws maar there are two sides to every story.


Hier een link naar een artikel over nog meer redenen waarom hij zou zijn opgepakt in Trouw: http://www.trouw.nl/nieuws/wereld/article2012179.ece/Nkunda_werd_gevaarlijk_voor_Congo_en_Rwanda_.html

zondag 14 december 2008

Sinterklaas


Leah en Jennifer



Margot, Coby, Han en Henk



Ik, Leah en Cathryn




Ik, Leah en Jennifer




Kersti





Cathryn






Ik en Jennifer







Leah, ik en Cathryn






Ik, Clarinda en Ton





Ik, Jennifer, Leah













Ik en Margot



Ik en Kersti

Gihembe Kamp


Een van de associaties die JRS heeft opgeleid.








Coby en Henk geven Engelse les aan de kleuterjuffen




Jennifer, Augustin en ik op de dag van de gehandicapten




De kerk in het kamp



Dansen op wereld aids dag







?, Henk en Coby op dag van de gehandicapten, drie Muzungu's op hun receptie.. wat een eer!








Dansen op wereld aids dag








Inygo, de zaal waar de computers van mijn programma komen.









Muurschildering in de kerk in het kamp






3e jaars middelbare scholier met moeder en zusje



2 beste vrienden, neven en ook nog eens buren. Beste leerlingen van de school in het kamp.. helaas heeft JRS volgend jaar geen geld voor beurzen om naar de 4e klas te gaan.. hun onderwijs lijkt dus op te houden..




weer de twee vrienden en Nynke, evaluator van CMC



Nuttige deurkruk




Kamazi, de man die altijd I'm sick in the head roept.








































dinsdag 25 november 2008

Kigali by night

Hier een aantal random foto's van uitgaan en vrienden in Kigali. Daarnaast gisteren 2 blogs gepost over HIV en een over Congo.

xx




Leah, Mat, Amity, ik, Nicola en Serge



Amity en ik





Ik en Supertall (what's in a nickname..)



De uitsmijters van KBC



Ik en daddy




En alweer m'n arm in beeld terwijl ik zelf foto maak.. Guiseppe de Byumba italiaan en ik.





Ik en Shakila... en hier spreken ze de l als een r uit! Het is echt waar.. heb het op haar ID kaart gezien. Een van de vele prostituees die in KBC rondlopen vooral op zoek naar Muzungu mannen



Collin en ik, ach ja mooie arm heb ik toch




Andere byumba italiaan, Stefano





Ik, Leah en Mesfrin (of zo) eigenaar van ethiopisch restaurant.




Hmm moet echt nog leren foto's van mezelf te maken.. per ongelukke close up van Leah en ik.